Choć już przed pierwszym gwizdkiem sędziego wydawało się nieprawdopodobne, aby Pasiacy na własnym boisku pozwolili sobie w meczu z Wartą choćby na stratę punktu, to jednak jakaś nutka niepewności mogła wciąż pozostawać.

A poza rozgrywką o tytuł mistrzowski trwał też nadal jeszcze inny pojedynek – w dodatku pojedynek, który aż do ostatniej kolejki sezonu pozostawał bardzo zacięty. Oto bowiem w grze o tytuł króla strzelców pozostawała przynajmniej trzech pretendentów. Po ośmiu kolejkach liderem klasyfikacji pozostawał Wacław Kuchar – piłkarz lwowskiej Pogoni miała na koncie 7 goli, drugi w klasyfikacji Józef Kałuża miał na koncie 5 bramek, tyle samo co zawodnik Warty Marian Einbacher, zaś kolejny Pasiak, czyli Bolesław Kotapka zdobył ich 4.
Smaczku całej rywalizacji dodawał fakt, że w 9. kolejce Pogoń pauzowała, zaś w ostatniej 10. kolejce mierzyła się z... Cracovią. O ile więc tytuł Mistrza Polski rozstrzygał się w przedostatniej kolejce, o tyle większość spośród najlepszych strzelców ligi miało się "wzajemnie rozsądzić" w bezpośrednim pojedynku.

Szukając innych ciekawostek znajdziemy ich jeszcze kilka.
Jak odnotował "Przegląd Sportowy" przed rozpoczęciem zawodów odbyła się pierwsza dopiero tego rodzaju uroczystość w Polsce. "Sędziwy" kapitan Cracovii, p. Synowiec Tadeusz, obchodził, jak wiadomo, dn. 4 b. m. jubileusz 200 matchów w pierwszej drużynie naszego mistrza. Po przemówieniu prezesa klubu, p. Dr. Cetnarowskiego, otrzymał jubilat szereg podarków, między innemi piękną srebrną papierośnicę ze znaczkiem Cracovii od wydziału klubu i artystycznie wykonaną kasetkę od graczy pierwszej drużyny.

" Cóż mógłbym podarować mojemu kapitanowi Mistrzów Polski jako lekarz medycyny i nałogowy palacz jeśli nie srebrną papierośnicę?!" - pomyślał zapewne prezes Cetnarowski, co wówczas zapewne wydawało się rzeczą w miarę naturalną, dziś zaś mogłoby wzbudzać niejakie kontrowersje.

Mało tego, papierośnice najwyraźniej były standardowym wyposażeniem zasłużonych piłkarzy Pasów. Jak informuje dalej gazeta: Równocześnie Fryc z okazji 10-lecia swej gry w Cracovii (9 października r. b.) otrzymał srebrną papierośnicę, a Gintel z powodu 100 matchu w pierwszej drużynie (1 października r. b. z F. T. C. w Budapeszcie) złoty sygnet.
Najwyraźniej Gintel wówczas jeszcze nie zasługiwał na papierośnicę, albo też był niepalący. Z drugiej strony nie był specjalnie stratny: zamiast srebra podarowano mu złoto.

Przechodząc do meczu: zgodnie z przewidywaniami był on dość jednostronny i już do przerwy gospodarze prowadzili 3:0 nie pozostawiając żadnych złudzeń co do końcowego rezultatu. Grę reżyserował tego dnia duet Mielech - Kałuża: pierwszy słał świetne dośrodkowania – nie wszystkie wykorzystane przez kolegów – drugi zaś idealnie przyjmował i owe dośrodkowania i je rozprowadzał. Już w 5. minucie meczu wynik otworzył Kałuża po rzucie rożnym wykonywanym przez Sperlinga. Nie minęło 10 minut, a drugiego gola dołożył Cikowski wykańczając centrę Mielecha i odegranie Kałuży. W 35. minucie trzecia bramka dla Pasów pada w bardzo podobnych okolicznościach: ponownie centruje Mielech, Kałuża oddaje momentalnie głową Kotapce, który wraz z piłką wlatuje do siatki.

Jak twierdzi relacja "Przeglądu Sportowego" w  drugiej połowie zaznacza się dalsza przewaga Cracovii, która oblega bramkę przeciwnika. Atak jej jednak szwankuje z powodu ospałości Kałuży i złej formy Chruścińskiego. Kotapka pilnie się krząta.
I to właśnie krzątający się Kotapka – określany przez "Tygodnik Sportowy" jako najlepszy w dniu tym na placu  – zdobywa gola czwartego, a czyni to z pięknego podania Kałuży, ostrym strzałem.

W tym momencie Kotapka i Kałuża zrównali się liczbą zdobytych goli: obaj mają ich na koncie 6. "Kowalski" odpowiada jednak "Kłapapce" po kilkunastu minutach, podwyższając wynik na 5:0 i zdobywając swojego siódmego gola w finałach Mistrzostw Polski.

Jak odnotowuje "Tygodnik Sportowy" w drugiej połowie przez 6 minut gra Cracovia bez Fryca, co wykorzystują goście do częstych ataków bez rezultatu. Mecz kończą zaś Pasy w dziesiątkę, ponieważ boisko około 80. minuty spotkania musiał opuścić Mielech i już do gry tego dnia nie powrócił. W dziesiątkę Pasy zdobyły rzut karny odgwizdany za zagranie ręką gracza Warty, z którego szóstą bramkę dla gospodarzy zdobył Gintel. Goście odpowiedzieli w minucie 86. golem honorowym: Warta nie tracąc animuszu, gra z największą ambicją. (...) przebija się Einbacher mija Gintla i osiąga jedynego, ale zasłużonego goala.  Była to dla najlepszego napastnika Poznaniaków 6 bramka w sezonie – a więc i on nie składał jeszcze broni w pojedynku o strzelecką koronę.

Tygodnik Sportowy krótko podsumowywał oceny zawodników Pasów: Z Cracovii wyśmienity był Kotapka i dobre skrzydła. Cikowski i Chruściński słabi. Kałuża sam nie był błyskotliwy, wytwarzał jednak cudowne sytuacje Kotapce, z których też bramki zdobyte zostały.

Cudowną puentą wydają się jednak dwa zdania podsumowania meczu, a także – nolens volens – mistrzowskiej rozgrywki w wykonaniu Cracovii, jakie popełnia "Przegląd Sportowy":
Gra sama byłą nader interesującą i wykazała znowu te same słabe punkty Cracovii: za dużo kombinacji, za mało celnych strzałów. Warta wspaniale się rozwija i rokuje najlepsze nadzieje, niestety, na razie same nadzieje .

Powtórzmy raz jeszcze:
Za dużo kombinacji!
Za mało celnych strzałów!

I do tego TYLKO 6:1 z Wartą jako przypieczętowanie Mistrzostwa Polski.

Cóż to były za czasy dla Cracovii!

Paweł Mazur "depesz"

Artykuł powstał przy wykorzystaniu materiałów i zdjęć opublikowanych na portalu WikiPasy.pl, zwłaszcza zaś fotokopii relacji prasowych z gazet: "Przegląd Sportowy", "Tygodnik Sportowy".