Znakomita taktyka, jaką opracował na ten mecz trener Lenczyk przez regulaminowe 90 minut meczu, jak również przez znaczą część dogrywki zdawała egzamin za sprawą mądrej gry Biało-czerwonych. Pomimo porażki można powiedzieć, że mocno przemeblowany skład Cracovii sprostał zadaniu, bowiem nie tylko dzielnie się bronił, ale również przy odrobinie szczęścia mógł na Legii prowadzić. Swoimi występami w tym meczu tacy zawodnicy jak Konrad Cebula czy Mateusz Jeleń udowodnili, że warto na nich stawiać.

.

.

W pierwszej części meczu głównym zadaniem była obrona ? choć nawet wtedy Konrad Cebula po jednej z kontr zaprezentował rajd a la Giza z meczu przeciwko Polonii i tylko znakomita interwencja Muchy uchroniła Legię od straty bramki, bowiem piłka leciała prosto w ?okienko?. W drugiej, po wejściu Matusiaka i Golińskiego, trener Lenczyk nakazał atakować nieco śmielej.

Poziom spotkania ogólnie rzecz biorąc nie zachwycał, jednak od drugiej połowy meczu faktycznie oba zespoły zaczęły stwarzać sobie więcej sytuacji. O ile w zasadzie przez cały mecz przeważała Legia, o tyle ciężko powiedzieć, aby coś z tej przewagi wynikało. Nawet, jeśli Legionistom udało się stworzyć klarowną okazję do zdobycia bramki, to marnowali ją zawsze w dziecinny sposób. Zwykle zresztą nie mieli nawet pomysłu na rozegranie akcji, co bez wątpienia było zasługą atakującej wysoko pomocników gospodarzy drużyny Pasów.

Ponieważ obu drużynom nie udało się zdobyć bramki w regulaminowym czasie gry do rozstrzygnięcia sprawy awansu konieczna była dogrywka. W jej dziesiątej minucie piłka w środku pola odbiła się tak szczęśliwie dla warszawian, że niespodziewanie trafiła wprost pod nogi Sebastiana Szałachowskiego, który nie namyślając się wiele kropnął z ponad 25 metrów na bramkę Merdy. W porę nie zdążył zareagować Łukasz Tupalski, także bramkarz Cracovii nie zdążył skorygować swojej pozycji i wysunięty na szósty metr przed bramkę nie sięgnął piłki zmierzającej tuż pod poprzeczkę.

Ci którzy w tym momencie przekreślili szanse na awans drużyny gości mogli się jednak srodze pomylić. Wkrótce Pasy stworzyły sobie stuprocentową sytuację bramkową, jednak w zamieszaniu bramkowym Radosław Matusiak z kilku metrów nie zdołał pokonać bramkarza gospodarzy. W 117 minucie natomiast po strzale Szałachowskiego piłkę do bramki skierował Rybus i ustalił wynik meczu na 2:0.

Na marginesie tej rywalizacji wspomnieć należy o tak zwanym ?tle?, czyli na przykład o sędziowaniu. Sędzia główny Piasecki, którego pamiętamy z ubiegłego sezonu, z meczu Odra -Cracovia 2:1, po raz kolejny swoimi decyzjami ewidentnie skrzywdziła Pasy. Tym razem jednak główna wina leży po winie jednego z wspomagających Piaseckiego sędziów liniowych, który powinien się chyba udać w najbliższym czasie do dobrego okulisty. Machający żółta chorągiewką międzynarodowy (sic!) liniowy arbiter Maciej Wierzbowski dziwnym trafem nie widział spalonego Legii przy bramce Rybusa na 2:0, widział jednak spalonego w sytuacji gdy Matusiak w 87 minucie wyszedł sam na sam z Muchą, oraz wtedy, gdy Paweł Sasin urwał się obrońcy Legii na skrzydle przy jednej z kontr.

Dziwna to przypadłość optyczna, no chyba że jest to kwestia wydolnościowa. Jeśli sędzia nie jest w stanie kondycyjnie wytrzymać nie tylko dogrywki, ale również 90 minut meczu i już po sześćdziesięciu minutach nie pamięta o ?trzymaniu linii? to może czas już zakończyć karierę?

Druga sprawa to zabawne wynurzenia komentatorów meczu, którzy nie dostrzegali niczego zdrożnego w tym, że Legia zażyczyła sobie przełożenia meczu na termin dogodny dla siebie, a niedogodny dla Cracovii, a PZPN na tę prośbę przystał ? wbrew woli drugiego zainteresowanego klubu. Fakt, że Cracovia grała trzy dni wcześniej wyczerpujące derby, a za kolejne trzy dni czeka ją arcyważny mecz z Piastem wydawał się panu Engelowi i panu Szczęsnemu fraszką, a forma załatwienia całej sprawy też ich nie oburzyła.

Jakież mogło być zdumienie widza, kiedy po meczu obaj wyżej wymienienie boleli nad tym, że wyczerpani 120-minutowym zmaganiem z Cracovią Legioniści już wkrótce będą się musieli mierzyć z GKS-em Bełchatów! No ale cóż, w końcu Legia dostała to, czego chciała: zagrała w takim terminie, jakiego sobie życzyła, sędzia w kluczowych momentach pomylił się na jej korzyść, drużyna awansowała do następnej fazy pucharu. A że pewnie jeszcze fajniej byłoby wcale nie grać, tylko dostawać punkty za darmo, to już inna kwestia.

Depesz

Fot. Depesz