- Ależ się Pan rozstrzelał, dziewięć goli w dwunastu meczach! Czyżby 35-latek przeżywał kolejną młodość?

- Drugą linię Sandecji tworzą obecnie naprawdę dobrzy zawodnicy z ekstraklasową przeszłością, od których otrzymuję sporo dokładnych podań. Z kilku z nich udało mi się zrobić właściwy pożytek. Wciąż czuję się rześko, jestem dobrze przygotowany do sezonu. To chyba cała tajemnica niezłej dyspozycji.

- W ekstraklasie, w barwach Cracovii, strzelił Pan przeszło dwadzieścia goli. Bramki zdobywane w II lidze nie powinny być zatem dla Pana niczym nadzwyczajnym. Tymczasem po każdym trafieniu spontanicznie manifestuje Pan swą radość. Ukłon w stronę kibiców?

- Tak, to przecież głównie dla nich staram się pokonywać bramkarzy rywali. Poza tym zdobywanie goli to sens futbolu, który jest moją pracą. Kiedy więc kieruję piłkę do siatki, czuję z właściwie wykonanej roboty satysfakcję. Dlaczego mam jej nie okazywać?

- W Pińczowie nie dotrwał Pan do końca na boisku, ale kontuzja nie okazała się szczególnie groźna...

- Wszystko na to wskazuje. Badania USG wykazały jedynie jakiś mikrouraz. Myślę, że będę mógł w niedzielę wybiec na boisko.

- Pozostał Pan w Sandecji jedynym zdrowym napastnikiem. Trener Jarosław Araszkiewicz zastanawiał się, czy nie wznowić zawodniczych występów...

- To byłoby dobre: Bania i Araszkiewicz w przedniej formacji. Tworzylibyśmy najbardziej obiecujący duet napastników w II lidze.

- Sandecja jest ostatnim przystankiem w Pańskiej karierze?

- Świetnie się znajduję w Nowym Sączu. Polubiłem to miasto i jego mieszkańców. Chciałbym więc pograć w Sandecji jak najdłużej. A po zakończeniu kariery marzy mi się praca z piłkarską młodzieżą. (...)

Cały wywiad - "Druga młodość Piotra Bani" - w Dzienniku Polskim.

Rozmawiał: DW - Dziennik Polski

Fot. Biś